Op zoek naar de comfortzone: Inleiding

Iedereen zal het gevoel wel kennen, voor een situatie of een opdracht staan die je angst inboezemt en waar je liever niet mee geconfronteerd wordt. Dit kan gaan van het verwijderen van een spin uit het toilet tot het geven van een presentatie voor een vol auditorium. Iedereen komt dergelijke situaties tegen, elke maand, elke week en sommige periodes zelfs elke dag. Het gevoel dat je jezelf niet veilig voelt, dat je stress ervaart en dat het angstzweet van je voorhoofd rolt…dat is het gevoel dat je krijgt wanneer je de grenzen van je comfortzone bereikt.

Ik hou ervan om deze grenzen op te zoeken, en steeds opnieuw te verleggen. Via deze website wil ik jullie meenemen in mijn zoektocht naar mijn fysieke en mentale comfortzone. Ik zal mijn ervaringen delen over hoe ik me telkens voorbereid op het onbekende. Je grenzen verleggen zal altijd een sprong in het diepe zijn. Door deze grote sprong op te delen in kleine sprongetjes die goed doordacht zijn, heb ik geleerd dat angsten grotendeels kunnen herleid worden tot rationele keuzes vooraf…

Het belooft een lange weg te worden. Eén met veel ups en nog meer downs. Jullie zullen de ongefilterde verhalen te zien krijgen, want voor het bereiken van een top moet je altijd veel dalen overwinnen…en laat het nu net deze dalen zijn waar je de kracht moet leren uithalen om verder te gaan…


Het eerstvolgende doel op mijn weg is de TransArabia. Deze 300 km lange ultramarathon vindt plaats op 23 november 2014. De race speelt zich af in de ongerepte natuur van Jordanië. Het decor van deze wedstrijd wordt gevormd door de Dode Zee, de verborgen stad Petra en Wadi Rum. In maximum 100 uur moet elke deelnemer de volledige afstand zien te overbruggen en de finish halen. Hiervoor krijgt hij/zij van de organisatie enkel het nodige water. Eten, slaapzak, verzorging moet ieder zelf meedragen in zijn/haar rugzak. Het is een non-stop race, wat zoveel wil zeggen als N-O-N S-T-O-P. Geen meerdere etappes, geen verplichte pauzes, geen onderscheid tussen dag of nacht. Lopen en stappen tot je er – hopelijk net niet – bij neervalt. Deze race zal mijn grenzen doen verleggen, willen of niet.

Zover is het gelukkig nog niet. Nog twee maanden (slik) heb ik om mij fysiek en mentaal verder voor te bereiden. Hoe deze voorbereiding verder zal verlopen, lezen jullie de komende weken…stay tuned!